W moich kochanych Uogewnikach S'lonskich bouo jeszcze nie tak downo poru powsta�cow.
Zbierali sie w swoi kompanyi, niekedy z harcerzami abo wojokami przy roztomajtych uokazjach.
S'piywali powstan'cze piosynki "Do bytomskich strzelcow wojsko zaciongajom", "Znom jo jedy s'liczny zomek", "Jurz zachodzi
czerwone suoneczko" i inksze.
Pamiyntauo sie uo nich, zaproszauo na pogawyndki.
Jeszcze za Jorga ( Zientka ) dostali awanse na podporucznika.
Nie mieli sie przy nastympnych administratorach jurz tak, jak downiyj, a potym to niekerzy znodli sie dziynki
ludzkiemu mi�osierdziu pomiyndzy tymi z kerymi wojowali pod Annabergym, bo tu musieliby przymiyrac'
guodym. Dobrze rze trefiyli tyrz na S'lonzokow, kerzy wyciongli do nich pomocno rynka, bo zrozumieli
co zrobiono z nich ofiary narodowych ambicji.
Niekerzy majom swoje pamiontkowe tablice, pomniki i nazwy ulic, ale pamiyn'ci ludzkiyj coroz mniyj.
Nie mo jurz im nawet wto uos'wiycic' s'wiyczki za spokuj ich duszyczki.
Powstan'cze "murzyny" zrobiyli swoje, mogom uodyn's' ( w niepamiyn'c' ).
Gorzko to i smutno refleksjo nad losym powstan'cow, kerzy zawierzyli i nie doczekali.
Tak w naszych s'lonskich realiach boua realizowano zasada " dziel i rzondz' ".
Wykorzystywaua naszo s'lonsko dobrodusznos'c' i wiara w uobiecano autonomia.
Tych pora suow pisza ku przestrodze nowych, naiwnych "murzynow".
Czy mom recht?