MSZANA CZĘŚĆ 1
Mschanna nazywała się w IX wieku Miszna. Nazwa ta może powstała z jakiegoś dawniejszego , dziś nie dającego się już ustalić stosunku do kościoła, jeśli chcemy ją wyprowadzić od polskiego wyrazu msza, albo dawniej Miszna od łacińskiego missa. Także pieczęć gminy na której widać podobiznę dzwonu, jak i nazwa głównego folwarku "Boża Góra" mogłyby na to wskazywać.
Leży o milę na południowy wschód od Wodzisławia i dzieli się na Mszanę Górną i Dolną.
Około roku 1540 majątek ten posiadała Salomena z domu von Peterswald, po niej odziedziczył go jej mąż Ojerz (Gorz ) von Protinez. Po nim około roku 1550 został własnością pana stanowego Wodzisławia, Jana Planknara. Kiedy Gabriel von Plawetzki około roku 1662 zmuszony był z powodu długów sprzedać 7 wsi albo oddać je w zastaw, widzimy wśród nich też Mszanę.
W roku 1696 spotykamy znowu Mszanę Dolną przy przekazywaniu księciu Ferdynandowi von Ditrichstein. Niewątpliwie wykupił ją arcybiskup Jerzy von Schelepcheny. W roku 1776 hrabina von Dyhrn sprzedała Mszanę Dolną małżeństwu von Pinoci za 31000 florenów a około 1783 roku właścicielem obu części był von Zmeskal, po którym nastąpił Rudolf von Skrbeński. Od niego przejął ją około roku 1830 hrabia Hiacynt von Strachwitz. W roku 1841 właścicielem został hrabia Aleksander von Oppersdorf, który sprzedał ją już w roku 1842 obecnemu [rok 1860] właścicielowi, urzędnikowi kameralnemu Wilhelmowi Gramschowi za 28000 talarów. Ostatni sprzedał Mszanę Górną hrabiemu von Schlippenbach, po czym w krótkich odstępach przechodziła w posiadanie panów Tennhausera, Richtera, barona Jana Ludwika von Richthofen i w końcu przeszła na obecnego posiadacza, urzędnika kameralnego Scholza.
Mszana Górna, której pieczęć przedstawia 4 kłosy zgięte w lewo z sierpem, składała się około roku 1770 z folwarku i 12 zagrodników; w roku 1830 naliczono tu w 15 domach 108 mieszkańców ( 18 ewangelików, 9 Żydów); w czasie ostatniego spisu znaleziono 125 mieszkańców ( 14 ewangelików ) w 19 domach mieszkalnych.
Płacili 80 talarów, 14 groszy srebrnych renty, 13 talarów 19 groszy srebrnych podatku gruntowego, 39 klasowego, 10 talarów przemysłowego i 1 talar 14 groszy srebrnych podatku od domów.
c. d. n...
( Na podstawie Kroniki Henkego w tłumaczeniu R. Miłka, opracował Kazimierz Mroczek )