W mojih ukohanyh Uogewnikah S’loonskih hyba uod zawdy bouo s’wiyntowane
rzniwne.

Jak stym bouo za casoow, kej uone bouy wsiom surzebnom dlo Bytomia, tego rzodyn niy
wiy, bo wiedziec’ niy morze. Ale jak to bouo jesce poradziesiont lot tymu, to pamiynto
wielu .

Majom uoni jesce przed uocami dumnyh uogewnickih gospodorzy, kerzy w poczuciu dobrze
zrobiony roboty dziynkowali Ponboczkowi za plony zabrane z naszyj ziymie.

Uroczys’cie, w naszyh s’loonskih strojah, niys’li bohyn hleba z nowego ziarna, kery bou
uoznakom dostatku i borzego bogosuawiyn’stwa dlo ih ciynrzkiyj roboty,
kery symbolizowou tyrz to, rze rzodyn uogewniczanin niy bydzie guodowou
skirz jego niydostatku.

Ta rados’c’ i otuha spuywaua na wszystkih miyszkańcoow.

Uo tym rze teroski skirz industrializacji i w jyj wyniku nasza gmina, a uobecnie bytomsko
dzielnica, mo jurz ino jednego gospodorza, jurz rzeh Wom prawiouy.

I stond Uonymu uod poru lot przypado tyn zaszczyt kuadzynio bohynka na
uoltorzu w naszym kos’ciele.

Ale na szczyn’s’cie mo wielu w asys’cie.

Nojwiyncyj dziaukowcoow z „Zagrody” i „Zygmunta”, jak zwiom się miejsca
ih rzniwowanio.

I bezto przy hlebie i snopkah, kuosah zboorz, wiankah z nih uplecionyh, a nawet istnyh
artystycnyh dzieuah i kompozycjah w postaci uobrazu Matki Boskiyj ze zborzowym
uobramowaniym i wykonanyj z kuosoow monstrancje, pouno bouo w piyrszo
niydziela wrzen’ia przy uoltorzah owocoow, jarzy, warzyw i kwiecia.

Dziaukowcy przyniys’li kapusta, bania, puonki, kartofle, markew, seler, s’liwki,
tomaty, winorady.

Uoltorz wyglondou jak mauy uogroodek.

Dziaukowcy, ci zmiynnicy i uostatni gospodorze, kerzy na swojih miniaturowyh
poletkah kultywujom przywionzanie do ziymi i tradycji jyj uobrobianio, przyniys’li
jyj dary i dziynkowali za nie. Niy zapomnieli tyrz uo swojih poprzednikah.

Pounom piersiom wys’piywywali:

„Boże, z Twoich rąk żyjemy,
Choć naszymi pracujemy;
Z Ciebie plenność miewa rola.
My zbieramy z Twego pola.”

Ale nojwiynkszym rzniwiorzym uokozou sie hyba nasz farorz.

Owoce jego orki i siywu trefiouy w tyn dziyn’ do nos i znoduy się przy naszym uoltorzu
i z dalekij Akadymije Gregorianum w Rzymie, i z Katolickego Uniwersytetu Lubelskego,
i z nowego wydziauu teologicnego naszego Uniwersytetu S’loonskego i z poru jesce stron.

Ta asysta naszego duhowego rzniwiorza przy uoltorzu, jak i ta z kerom przyszou
uostatni gospodorz na uogewnickiyj ziymskiyj niwie pokazuje, rze dobro robota
Ponboczek bogosuawi, a przez to uzasadnione som dalsze suowa pies’ni:

„Co rządzisz ziemią i niebem,
Opatrujesz dzieci chlebem;
Tyś nam dał urodzaj złoty,
My Ci dali trud i poty.”

Mys’l moja poleciaua ku ponboczkowyj asys’cie w keryj wiycie kogo rzeh ujrzou?

Naszego Gerhacika z placu, kerego jak wszystkih po wojnie przemianowali.

Ksiyndza kanonika Henryka Markwicę - uogewnicki ponboczkowy UOWOC !

Morze skirz tego, rze Uon w pouowie tyrz Respondek?

A morze skirz tego rze som kedys’ pedziou: