W mojih ukohanyh Uogewnikah S’loonskih lubiymy dobrze pojes’c’ i pomaszkycic’.

Joduo, wydowauoby sie sprawa apolityczno, niy powinna nikogo drorznic’ i dopolac’.

Ale uokazuje sie rze to wcale niy je take pewne.

Bo wez’my take klooski!

Korzdy z nos wiy, rze tak z grubsza, momy klooski bioue, kere niykerzy nazywajom gumiklyjzami, a w „Nowyj kuhni s’loonkij” nazwane som - klooskami s’loonskymi,
i som klooski czorne inaczyj nazywane tartymi, kere w tyj samyj grubyj ksioonrzce kuharskiyj som nazwane - polskymi.

Je tyrz couko gama receptur i rozwionzan’ pos’rodku.

Som bowiym klooski tarte, ale niy ino z samyh tartyh kartofli, kere do dzisioj robi pani Berta Suchy i te som dlo mie nojbarzi s\loonske i nojbarzi mi smakujom do rolady i modryj kapusty, skirz tego rze take robioua tyrz moja mama niyboszczka i Ouma Ana z Chropocowa.

Take pos’rednie miyszan’ce majom w sobie jakos’ czyn’s’c’ przegniecionyh kartofli, abo kartofelmyjlu, abo jednego i drugego.

Bioue kloski zas’ na pewno niy mogom miec’ trocin z tartyh kartofli, bo by niy bouy bioue.

Momy wiync dwie skrajnos’ci: klooski bioue i klooski czorne.

Rolada niy mo w sobie rzodnyj niyjednoznacznos’ci.

Nojwyrzyj dlo jyj umiyndzynarodowiynio w kartah dan’ i udziwniynio przez dodanie roorznyh dodatkoow - potym mo inkszo nazwa zacynajonco sie suowym: zrazy ...
n.p. po nelson’sku, abo zwijane a’ la Radecki.

Rolada wouowo, wiadomo je daniym s’loonskym.

Jurz uod dziecka, kedy musiou rzeh wuazic’ na hoker coby mooc uodwinon’c’ couko nic’ kerom boua uowionzano, boua uona ulubionym niydzielnym daniym niy ino mojym, ale w korzdym domie w somsiedztwie.
Uod rana rozlegou sie tyn harakterystyczny stukot, jak kobiyty je klepauy na stouowyh blatah.
Uostatnio, przez te ws’ciekue krowy, tego stukotu hoc’by bouo mniyj. A mooj smak wekslowany je na rolady wieprzowe, ponoc’ dlo mojego dobra.

Co to karbinadel, wiy korzde dziecko.

Kere niy wiedziauo, szczegoolnie te spoza S’loonska, to sie dowiedziauo z tyj s’miysznyj scynki w filmie Kazimierza Kutza, kaj bou uon wyznacznikym rodzinnyj pozycji.
Bo przynolerzou uon ino gowie rodziny.
Cy by szuy zas’ casy, w keryh morzliwos’c’ uoblizanio aby ronk, w keryh sie go przez hwila moguo potrzymac’, boua szczytym dzieciyncyh marzyn’?

To samo z wodzionkom.
Jyj przepis idzie znos’c’ w wielu miejscah, ale jedli i niykedy jeszcze jom jedzom ino S’loonzoki.
Jak tak dali poojdzie z gospodarkom polskom, to bydzie uona niy koniecznie ulobionym daniym ino S’loonzokoow, ale i wielu innyh biydokoow na S’loonsku.
I dlo nih hca dopedziec’, co jak ih niy bydzie stac’ na kawouek wyndzonego boczku, kery wystympuje w tyh recepturah, to mogom go zastompic’ uojym.
Tako to tradycyjno wodzionka lubiou jes’c’ mooj Uojciec przed szyhtom we werku.

Abo taki rzur!

Jy sie go do dzisioj w mojih ukohanyh Uogewnikah S’loonskih w korzdo sobota.
Bo je uon tres’ciwy, a przy tym dowo wiyncyj czasu gospodyni na sobotnie sprzontanie.
Za dziecka wysuhowou rzeh niyroz zahyntu do jego konsumpcje w suowah starszyh:
„ uod rzuru, hop z muru”.
I tak sie uod dziecka co sobota tyn hopski mur stowiauo.
W „Kon’ciku” na Rakowym kupuja cic’wierci krauze rzuru i to styknie dlo coukij
familie.

Pisza dzisioj na te kulinarne tymaty, bo sprowokowaua mie do tego audycjo przygotowano
przez Telewizjo Krakoow, w keryj cowiek z Galicje, a morze niy ino, za nasze piniondze puacone co miesionc na publiczno telewizjo, ucy nos jak robic’ rzur!
Biere nawet, dlo uwierzytelniynio swojyj audycje, za eksperta Gerarda Cies’lika.
Cies’likowo receptura rzuru, pasuje do tego co co tydziyn’ jym. Roorznica je w tym, rze jo mom kartofle posztamfowane, a uon kozou je warzyc’ w konckah.

Ucy tego co na spaniu robi korzdo s’loonsko kobiyta.

Morze i dobrze, bo ponoc’ idzie sie dostac’ przez rzouondek do niyjednego serca.

Mys’la rze niy przypadkym Mauopolska ucy nos warzyc’ rzur.

Jo miou rzeh kedys’, niymiyuosiernie ciynrzko wytumaczyc’, po co sie domogoom kartofelmyjlu w bytomskih sklepah, za casoow mojego radcowanio,
urzyndnikoom - przybyszom w bytomskim prezydjum.
Uoni wtyncas mys’leli, rze je uon w sklepah potrzebny ino po to coby mogli szkrobic’
kragle przy swojih koszulah, abo coby autohtonki moguy szpanowac’gardiny, jedynie
w s’loonskih domah. A w s’loonskih dzielnicah bytomia jurz wrzauo skuli tego!
To boua przeca sprawa wyrzywiynio narodu - tyla rze niy ih.

I tu zacyno sie politykownie.

Bo wrocajonc do zwady kero prowadzi Ywald Pollok z profesorami z uopolskego
Instytutu S’loonskego, kerym zarzuco, co uoni nazywajom powstaniami s’loonskymi te,
kere wedug niego przyszykowali ludzie z Wielkopolski, Mazowszo i Mauopolski,
tak jo mog byh zacon’c’ zwada z niymi uo nazewnictwo kloozek.

Bo te, kere mi nojbarzij smakujom, czorne, tarte, nazywajom je polskymi, hoc’ ih
w Polsce rzodyn niy umi robic’, a tym barzi niy jy.

A bioue, kere som warzone w wielu miejscah w Polsce nazywajom s’loonskymi,
hyba ino po to coby korzdy Polok kere je jy pedziou: jak jo je jym, a uone som
s’loonske, to som nasze, polske.

Tako manipulacjo!

I besto te telewizyjne prowdy musiou wyguoszac’ hop z Mauopolski!

Na szczyn’s’cie Gerata Cies’loka przy tym jurz niy bouo.

Inacyj, mimo swojih zasuug dlo S’loonska, mog by uoberwac’.

Ino cymu ty hopie, klooskowe zarzuty, kerujesz do uopolskih profesoroow, spyto niyjedyn?

Z prostego powodu, bo „Nowo kuchnia s’loonsko” uostaua wydano przez:

INSTYTUT S’LOONSKI W OPOLU !!!

A jo sie mys’la rze i te czorne i te bioue klooski som s’loonske, jak te uoruy na
tym abcybildrze mojyj strony internetowyj, kerymi mi jom uoprawiou Tadzik z Florydy.

A jo wroocom do naszyh nazw kloozek:

BIOUE i CZORNE !

( Hoc’ te bioue doprowdy som troha rzoute, a nawet blank rzoute, jak som z jajkym. )

Bez podziauow na polske i s’loonske ! Bo jeszcze ftos’ powiy rze czorne to niymiecke!