W mojih ukohanyh Uogewnikah S’loonskih co nom bouo trza to my kupowali w nojblirzszym uotoczyniu.

Nojblirzy my mieli do Blotki, keryj mauy sklepik pouny bou zowdy towaru.
Tam sie hodziouo po cuker, mouka, hawerfloki, kakauszale, kawa, kartoflano mouka, no
i po bombony. Miaua uona tyrz nojlepszo hauskyjza.

Po gymiza szuo sie do Dymka. Uon miou jom zowdy s’wiyrzo.

Po drodze bou masorz, kaj szuo kupic’ kos’ci na zupa, derbys i forszlag.

A w powrotnyj drodze zahacouo sie uo mlyczarnia, kaj sie dostauo niy ino mlyko,
mas’loonka i masuo, ale tyrz syr: biouy i rzouty.

No ale jak trza bouo kupic’ cos’ do uoblecynio, to sie szuo abo jehauo do Chorzowa,
do hale.

Przed halom, w lato, stou lodziorz ze swojom budom, do keryj uod przodku bou zaprzongniony kon’, kery jom ciongnou, a uod zadku stou lodziorz i sprzedowou lody.

Buda miaua peuno mauyh szuflodek z rzadeukami, kere jak lodziorz wyciongou, to pokazywauy sie na dugih deszczoukah roorznokolorowe lody.
Lodziorz uodkrowou norzym kawouek po kawouku i kuod je na wafli, a drogom waflom
przykrywou.

Taki lod, po dugym marszu, bou, wydowauo sie, nojlepszy na s’wiecie.
Nojwiyncy to jo sie pomaszkyciou jak rzeh szou do hale z Oupom.
Uon nigdy lodziorza niy yuominou. Tak jak zresztom niy uominou budki z piwym.
Do dzisioj niy wiym, cy lepsze bouy tamte lody sprzed hale, cy dzisiejsze uod Bryuki.

Ale nojlepi to nom sie kupowauo w Lipinah.

Jehauo sie tam jednowagonowom bankom z targowiska w Uogewnikah.
Wysiadauo sie na przeduostatniym przystanku i szuo piehty do kon’cowego, a po drodze uoglondauo sie i kupowauo dobry i toni towor po sklepah.
To bou taki dzisiejszy deptak, tako uoolstrit.
Szuo tam kupic’ szczewiki u poru szewcoow, ale i lacie, bindry na goomce z namalowanym jelyniym, abo modom babom, bitlesoowy z uciyntym szpicym, angielske polo, nonajronowo koszula w rzoute paski, ortalionowe mantle, skuodane paryzole, towary keryh my
w Uogewnikah niy mieli. Dobrze sie kupowauo w jednym z nojciekawszy z nih, w sklepie uod Matule.

Wizawi szuo sie uostrzyc, abo ufrizyrowac’.

Dali bou szklorz u kerego szuo kupic’ niy ino rzadua, ale i rostokajte romki, szklane uoprawki na zdjyn’cia do postawiynio na wertiku, poouki ze szkua na drocianyh wiyszakah, abo szafki ze przesuwanymi szklanymi dz’wiyrkami.
Pouno tam bouo wyrobianyh we wzory szykow szlifowanyh i mrorzonyh do drzwiyrzy
i byfyjoow.

Bouy turz sklepy z rostomajtymi tajlami do elektryki, majstrowanio i reperowanio.

A na uostatku pojez’dzic’ sie szuo na karasolah, kere stouy na placu kaj bou kon’cowy przystanek banki, kerom sie wrocauo do Uogewnik.

Szuo by pedziec’ rze kupowauo sie tam towary kompleksowo i na lepszym poziomie nirz u nos.

Kopalnia Matilda jesce dobrze fedrowaua i puacioua, a Silesio tyrz niy boua gorszo.

Ludzie mieli piondze i tym powodowali wysoki poziom handlu i rzymiosua.

Godom mieli i bouo, bo niystety downo to wszystko jurz je niyprawdziwe.

Dzisiejszo sytuacjo w Lipinah pokozaua niydowno polsko telewizjo, w reportarzu pod tytuym, pod kerym pisza te moje beranie.

Smrood, brood i uboostwo - szuo by krotko skomyntowac’.

Hopy bez roboty, szukajom zapomniynio w tonih jabolah, gorzole
i brynszpirytusie.

Rzyjom, jak to idzie nazwac’ rzyciym, w skrajnyj nyndzy i haharstwie.

Ale przeca niy uo komyntarz tu hodzi.

Autorzy tego raportarzu , zostawiyli to bez komyntarza.

Zastanowic’ sie jednak trza, co sie stauo, co spowodowauo tako degradacjo tyh ludzi?

Fto i cymu postawiou ih w sytoacji bez wyjs’cio?

Dloo mie zderzynie ze sobom tyh uobrazkoow z przeszuos’ci i z ekranu telewizora, je niy do spohopiynio. Budzi wy mie emocje.

Czy tyn bool, kery korzdy cuje w wyniku uoddziauywanio dzieua sztuki, kerym je wspomniany reportarz, je tym boolym uo kerym godou Bernhard Matthes, rze rozpocznie
nowo rewolucjo artystyczno i to u nos na S’loonsku?

Prowda pedziou, rze na te sytuacje nic niy pomogoom polityki.

Czy cos’ zmiynic’ mogom ludzie sztuki?

„ Na S’loonsku sytuacjo ekonomiczno je coroz gorszo i normalne bydzie to, jak ludzie
sie bydom hcieli z tego wyzwolic’ ...”

Czy niyboroki z Lipin hcom?