W mojih ukohanyh Uogewnikah S’loonskih jest przestrzegano zasada : „Co boske Bogu, co
cysarske Cysorzowi”.

To co boske mo swooj kalyndorz i staue terminy, a na dodatek jak by fto miou uo cyms’ zapoomniec’, to mu to przypominajoom dzwony naszego kos’cioua.

Jedynie we Wielkym Tydniu i uone cihnoom.

Co cysarske, bouo kedys’ uoznajmiane famfarami abo szauamajami, kere szuy na przodku dyntyh uorkiestr, a przed niymi szli werblisty i wybijali w przerwah miyndzy granymi marszami rytm na droomlah, coby uorkiestra niy tracioua roownego kroku.

Jak bouo jakes’ wielke cysorzowe s’wiynto, to uodzywauy sie razym z Anioupan’skiym
w pouednie syryny z „Hubertusa”, „Uogewnik” i „Wyzwolynio”, a wtoorowauy im syryny
ze rymize strarzackiyj i z Gminy. Z dalsza dolatowou ryk inkszyh.

Nazywauo sie, rze przy uokazji koontroluje sie je coby niy poros’ciauy.

Bouo larma co niymiara, tak rze rzodyn niy moog pedziec’, rze niy suyszou abo niy wiy co sie s’wiyn’ci.

Nawet jak zaspou, to zdonrzou jeszcze wywiesic’ fana i zan’s’c’ na s’wiyntowanie, bo uorkiestra robiuoa przeca dopiyro capstrzyk. Take granie na uobudzynie wszystkih weselnikoow, kerzy by mogli zaspac’.

Kapelmajster miou uostatnio sposobnos’c’ wyproobowac’ nowe kooncki przed ih uodegraniym na uoficiljalnyj czyn’s’ci s’wiynta abo po pouedniu na kooncercie.

Inksi, kerym uostou powierzony uobowioonzek skontrolowanio stanu uoflagowanio, mieli
w uorkiestrze przewodnika po trasie pohodu.

Ficywyrty wywiyszali fany nad drzwiami jurz pora dni naprzood, coby zdoonrzyc’ na cas, ale niy za wcas, bo niykere „nowe” i „stare” s’wiynta wypadauy blisko siebie.

Jak by niy dej Borze kery uoflagowou za fcas i oubiyuo by uono „stare” s’wiynto, miou by sie
z pyszna. Pewno sztrofa i tumaczynie skirz idyjologicznyj „dywersje”.

Uod kedy my soom we Wolnyj Polsce, rzodyn niy sztrofuje i rzodnego niy budzi, bo jurz niy ma koomu ani kogo.

Niywielu tyrz s’wiyntuje.

Hoc’ przeca dos’wiadczynie we s’wiyntowaniu moomy wielke.

Za bajtla a i potym, nauogloondou rzeh sie rostomajtyh uobrozkoow i zdjyn’c’ we gazetah, relacjoow na filmowyh kronikah i we telewizorze ze cesarskih s’wioont.
Poczynajoonc jurz uod czasoow Gyneraua Stanisuawa Szeptyckiego, za kerego stawiauo sie tryjumfalne bramy, przez Niyboszczka Staro Polska i wszystkie nastympne lata.

Jakos’ Norood hciou i s’wiyntowou, hoc’ niy zawsze dobrowolnie.

Teroski jurz na dwa tydnie przed S’wiyntym Niypodleguos’ci w telewizorze podowajoom na couko Polska, rze fanoow niy ma i niy bydzie, bo sie niy uopuaci ih szyc’. Ryntowne jest ino szycie fanoow amerykan’skih i unijnyh, kere majoom korzystny przelicznik w exporcie.

Dobrzi ci, kerzi majoom fany z rozdzielnika, jak szkouy, instytucje pan’stwowe i niykere Gminy, bo reszta mo ino stare zapasy. Czynsto postrzylane i postrzympioone. Niy nadowajoom sie na nic.

Niy dziwota wiync rze biydnyh uogewcan na nic niy stac’ i niy flagujoom, a s’wiyntowanie kon’czy sie u nos na mszy za Uojczyzna i to w drugij intyncji.

Bo tak rihrig cysorzowe s’wiyntowanie ratuje ino nasz Farorz, kery dlo cesarskego dobrego imiynio daruje troha Boskego s’wiyntowanio, we mszalnyj formie.

No ale nawet po takym s’wiyntowaniu przyhodzi noom wylyz’c’ na Haupka, pouogloondac’ po droodze s’wiat.

Na Gminie tabula uod downa zaniydbano, przy poszcie dwa maszty z flagami przy powstan’czym pomniku, ale jedna jakby jurz sjyrzdrzaua.

Jaszcze ino Zwioonzek Goornos’loonski i dom z siedziboom Koua Ruhu Autoonoomie
S’loonska uoflagowane.

Na szczyn’s’cie dlo cysorzowyh, uo cysorskym S’wiyn’cie przypomniaua jak downiyj,
w pouednie, uostatnio jurz syryna, kero sie uostaua na dahu na Gminie.

Cyby uoona cos’ uodbucaua ?