W mojih ukohanyh Uogewnikah S’loonskih do welowanio som my ryhtowani uod modu.

Bo przeca korzdo gra i zabawa zacon’c’ trza bouo welowaniym. Podziauym na drurzyny.

Dziouhy grauy we dwa uognie, kaj welowanie bouo proste, bo sprowadzauo sie do wybranio
matek.
Na matki nadowauy się te dziouhy, kere nojlepi sprawowauy sie przy hytaniu bala,
a kere na dodatek umiauy mocno i cylnie niym ciepac’.

Nojlepi nadowauy sie do tego te, kere bouy jurz troha zabrane, no i miauy cym dyhac’.

Woga im pomogaua w mocnym ciepaniu z pouuobrotu. Sprowdzaua sie przy niym zasada fizyki
kero powiado, rze masa razy przys’pieszynie dowo siyua uderzynio bala.
Zas’ „bambotle” na piersi pomogauy im amortyzowac’ uderzynie i lepiyj uobuapiac’ bal, kery dolatywou z pola do matki.

Take szlagi balym ciynrzko bouo hycic’, a jeszcze ciynrzyj przed niymi uciyc abo uodskoczyc’.

Jak sie jurz dogodauy kere bydom matkami, to reszta podziauu na drurzyny boua prosto, bo u niyh licouo się kolerzyn’stwo. I wedug niego powstowauy droorzyny.
Jedna kamratka wciongaua do niyj nastympno kamratka, arz ih brakuo. Ale grauy wszystke.

U hopcoow bouo inacyj.

Uoni tyrz welowali jak trza bouo podzielic’ hopcoow z placu coby uozegrac’ wetka na maue torki
miyndzy hasiokami.
Ale zasady i kryteria bouy barzi zwionzane z umiejyntnos’ciami i przygotowaniym do rool, kere mieli speuniac’ na bojisku.

Noprzood wybiyrauo sie tormanoow, coby bouo wiadomo fto bydzie stou w torze i broniou go przed strzauami. Przy grze na maue torki niy szuo hytac’ bala rynkami, bo za to bou elwer.

Nawet za tykniyn’cie przez tormana bala rynkom bou elwer.
A z elwroow nojuatwiyj sie strzylauo tory.

Torman uodmierzou trzy kroki uod toru i z tego miejsca sie go egzekfowauo.
Tor bou prawie pewny.

Bezto na pozycjo tormana musieli byc’wybiyrani ci co sie niy zapominali w tym wzglyndzie i kerzy pamiyntali, rze na maue torki gro się ino nogami.
W torze tyrz!

No i kerzy niy byli podejrzywani uo to, rze bydom trzymac’ z przeciwnikym, kerymu tom metodom bydom poomogac’. Bo we fusbalu przeca nojwarzniejszy je wynik.
Wynik dobry dlo naszyj drurzyny!

Zuy torman oproocz zuyj suawy i pos’miywiska musiou s’ciyrpiec’ smrood, kery woniou
za korzdym razym, jak wuaziou za balym do hasioka. A niy korzdy to umiou wytrzymac’.

Potym tormany wybiyrauy nojlepszyh w zigowaniu, keryh zadaniym bouo tyn wynik robic’.
Uogrywac’ przeciwnika w polu i strzylac’ tory.

Te z koleji wybiyrali suabszyh uod siebie w zigowaniu, ale nojlepszyh z tyh kerzi jeszcze uostali.

Po skon’czonym weloonku reszta hopcoow kibicowaua i cekaua arz kogos’ zniesom z bojiska, abo mama zawouo go do dom.
Wtynczas mogli wlyz’ za kontuzjowanego czy zawouanego.

Kery niy miou ambicje i trwanio, szou grac’ z dziouhami w dwa uognie, tam się miejsce zawsze znoduo, bo uod nojlepszyj nawet kamratki, dziouhy wolauy hopcoow, hoc’by szpotlawyh!

I tym sposobym cauy plac dzieci miou zabawa i szport.

Uobecnym wyborczym igrzyskom daleko do naszego dzieciyncego sportu i zabawy.
Daleko tyrz do zasad kere przy welowaniu stosowali my za muodu.
Mys’la teraz uo welowaniu dlo starszyh, kere momy w niydziela.

Jedni hcom sie przypodobac’ dziouhom, keryh welujom do swoji drurzyny i przezto niy wiadomo
czy to potym bydzie wetka na maue torki, czy babske dwa uognie.

Mie S’loonzoka ciynrzko przekonac’ do wetki razym z dziouhami.
Mooj oupa godou rze som uone dobre do trzeh K.
S’cic’ niy miou racje.
Kedys’ mieli my jedna dziouha na sonsiedniym placu, kero niyjednego synka zigua. Anula.
I uona pokazuje rze morzliwe som wyjontki uod reguuy. Ale ino wyjontki.

Inksze godajom, tak jak Jerzy Buzek, rze momy wreszcie swooj samorzond w sali Sejmu Śląskiego, a jo by wolou S’LOONSKI SYJM nawet poza salom! Pod namiotym.
Widac’ rze tan’cuje jak mu grajom, hoc’ ponos’ zaolziok.
A mooj szkolny kolega Marijan uobraziou sie na wszystkih, wzion zabawki i poszou sie bawic’ na inkszy, rzeszowski plac. Tyla go naroz uobhodzi S’LOONSK.

Tym z tratwy niy wierza i niy postawia ih w mojym torze!
Jurz roz w niym stoli i za hytanie do ronk ciyngiym bouy elwry!
Wynik korzdy zno, bo widzi go na codziyn’ douokouka.
Hoc’ widza rze uoni jedyni pamiyntajom, co w wilijo nawet gadzina goodo ludzkym jynzykym
i hyba przez to ih kandydat Hanek Rzymełka, downiyj Zymelka, ludzkym guosym sie uodezwou
do swojih wyborcoow. Po s’loonsku!

A na dodatek cytom, rze na mniyjszos’ciowego kandydata Dietmara Brehmera jakos’ zalotno
i niywyrzyto prokuratorka ciepua urok i niy ino. Ciepua tyrz kompanijo policijantoow uobleconyh
w kuloodporne westy z mauzerami w rynce.
A wszystko skuli rzeloska i muynka do bonkawy, takih kere mom w pywnicy.
Za niego moga je uoddac’ abo podarowac’ cieszyn’skymu kolekcjonerowi.

Z tyh nerwoow i dlo zados’c’uczyniynio za ta uostuda, a morze z hrzes’cijan’skego miyuosierdzio dlo wszelkih mniyjszos’ci, w tym i idyntyfikacji swoji, jurz rzeh hciou na niego uoddac’ guos
w niydziela, zamanifestowac’ moja s’niym solidarnos’c’ ludnos’ciowyh mniyjszos’ciowcoow.
A tu sie uokazuje rze moje ukohane Uogewniki S’loonske som w tym wzglyndzie wyrwane ze swojih naturalnyh wiynzi spouecznyh, bo pod wzglyndym wyborczym wyuonczone som ze swojyj diecezje i uoderwane uod innyh parafji dekanatu! Za kara?

Na prawie kaduka! Braku wiedzy w Warszawie?

I po co sie tam wszyscy cisnom?

Bezto uoguoszom, rze moje ukohane Uogewniki S’loonske zas’ som miejscowos’ciom nadgranicznom i zguoszajom wniosek uo dokonanie korekty granic i przyuonczynie ih na
powroot do Macierzy.

S’LOONSKIYJ MACIERZY !