W mojih ukohanyh Uogewnikah S’looskih coroz wiyncyj spado jesiynnyh lis’ci.

I niy ino z naszyh herbowyh uogewnickih lipoow, keryh jeszcze sporo u nos momy,
ale tyrz „lis’ci dymbowyh” z harcerskego kryngu bytomskego hufca.

Jeszcze niy tak downo, pamiyntomy to wszyscy, jak spod lis’c’ „Gromotki”, Franka Kachla.

Tyn stary pniok, kery harcerzowou uod bajtla w swojym Rozbarku, a potym brou udziau w plebiscycie i III Powstaniu S’loonskym, couke rzycie wierny bou ideauom prawa harcerskego i wyhowywou muode szeregi harcerzoow.

A zacynou jeszcze w Zwionzku Harcerstwa Polskego w Niymcah.

Zanim poszou na uostatni apel, bou przewodniczoncym bytomskego koua S’roodmies’cie Zwionzku Goornos’lonskego.

Pozostou w naszyj pamiyn’ci jako prawy, kohajoncy robota kowol-artysta, bezinteresowny dziauacz spoueczny na surzbie S’loonskowi i „Rodzinie Rodua”.

W minionym tydniu spaduy kolejne dwa lis’cie.
Na wieczno warta stawiou się „Ywald”, Edward Pasternak.
Nasz uogewnicki harcmistrz kery nos, wtynczas jeszcze modyh tropicieli i c’wikoow ucou harcerskih zasad i wartos’ci.

Tyn kery w harcerskym mundurku przedziyrou się do Anglie przez couko Europa.

Pamiyntomy wszyscy jego gawyndy przy obozowyh ogniskah.

Jego zaangarzowanie dlo uogewnickih zuhoow i harcerzoow.

Uon bou jednym z tyh, kerzy harcersko przygoda zacynali jeszcze przed wojnom.
Tamte przedwojynne wzorce przenosiou w powojynne realia, za co niyroz podpod
i swoje wyciyrpiou. Ale do kon’ca uobstowou przy swojih ideauah.

Symbolizuje je s’wiynty Jerzy - rzouniyrz hrzes’cijan’skiyj wiary, kery bou wzorym
w walce ze zuym i niyprawos’ciom. Bezto jego figura zostaua ufundowano przez nih, uogewnickih harcerzoow, coby przypominaua uo tyh ideauah muodym.

Legunda uo s’wiyntym Jerzym, w uopracowaniu Zofji Kossak-Szczuckiyj, pobudzaua naszo dzieciynco wyobraz’nia, keryj uoczami widzieli my Go jak uodrombuje ueb smoka, ucieles’niynie wszelkego zua. Do dzisioj s’wiynty Jerzy stoji przy ambonie
w naszym kos’ciele.

Druh Pasternak i druh Henryk Lis byli tymi, kerzy zaprowadziyli nos muodyh na teryn
wieloletniego obozowanio w Czornym Lesie w Niyrodzimiu kole Goorek Wielkih.

Tam, w Goorkah Wielkih miyszkaua wtynczas Zofia Kossak-Szczucka i dziynki tymu,
do dzisioj zahowauy sie Jyj autografy, dowood naszyh z Niom spotkan’ i wzajymnyj sympatji, w dzieciyncyh pamiyntnikah.

Uoni tyrz wiydli nos do Gustawa Morcinka, a potym do Muzeum po Niym.
Na Roownica i do Brynnyj. Do Skoczowa i Ustronia. Na Czantoria.
Do Cieszyna, na zamkowe wzgoorze i do Studni Trzeh Braci.

Tamte pokolynia harcerske gromadziouy się pod sztandarym i proporcym, kere przetrwauy do obecnyh czasow.
Uoni tyrz, tamte pokolynia harcerzoow i kouo przyjaciou harcerstwa, byli fundatorami tyh symboli.

Nojczyn’s’ciyj wypisywali na nih zawouanie: Uojczyzna, Nauka, Cnota.

Uone to towarzyszouy Im przez rzycie.

Do niydowna szefym Kryngu Lis’cia Dymbowego bou Antoni Szendzielorz.

Instruktor z licznyj harcerskiyj uogewnickiyj rodziny.

Jeszcze w lutym cieszyli my sie wszyscy razym w Jego osiymdziesionte urodziny,
a potym w Dniu Mys’li Braterskiyj z Jego udziauym, wspominali twoorcoow
Skautingu.

Wszystkih IH bolauo to, rze się rozbijo harcerstwo.
Rze go niy starczo dlo Polski.
Zastanowiali my sie, czy starczy go dlo S’loonska?

W Kryngu Lis’cia Dymbowego zbiyrali sie wszyscy ci, kerzy jurz downo tymu
przerzyli swoja piyrszo harcersko przygoda.
Niy dzielouy ih miejsca harcerskego startu, bo culi się lis’c’mi tego samego drzewa, na kerym w jednos’ci mogom rosnon’c’ i dojrzywac’.
Lis’cie z Harcerstwa w Niymcah, lis’cie harcerzow lwowskih, kerzy do nos przywyndrowali w powojynnyj tuuaczce i nasze s’loonske lis’cie wyrosue
z powstan’czyj i plebiscytowyj tradycje.

Te harcerske pnioki keryh dos’wiadczynie i przekazywano prowda skupiajom nos przy IH i naszyh wartos’ciah: UOJCZYZ’NIE, NAUCE i CNOCIE.

Dlo naszyj S’loonkiyj Uojczyzny nojwarzniejszo jest teraz NAUKA muodyh, kero trza zacynac’ uod nauki CNOTY.

Uod uodrodzynio uadu moralnego.

Uczciwos’ci i honoru - tego się niy kupuje w sklepie za piniondze.

Harcerstwo zawsze bouo skromne, zaradne, pionierske, zdobywajonce sobie
us’miyhym przyjaciou i ih poomoc.

Rados’c’, przyjaz’n’ i uczciwos’c’ sie niy przerzyuy !

Te przesuanie zostawiyli nom Ci nad keryh mogiuami s’piywali my uostatnio
modlitwa harcersko:

”O Panie Boże, Ojcze nasz, w opiece swej nas miej,
harcerskich serc Ty drgnienia znasz, nam pomóc zawsze chciej.

Wszak Ciebie i Ojczyznę miłując chcemy żyć,
harcerskim Prawom w życia dniach, wiernymi zawsze być”...